-, blog

Worry less… hoe lastig is dat!

Ik heb van die dagen dat ik in mijn hoofd ergens mee zit, niet weet hoe ik iets moet oplossen of ergens van baal en dat niet uitspreek, maar ermee blijf rondlopen. Dan word ik stil en kort in mijn communicatie. Ik heb dan een kort lontje zeg maar 😉

Het is een valkuil waar ik met enige regelmaat in stap: ‘niet zeggen waar ik mee zit’.

Toen de kinderen klein waren stond ik een keer in de gang ze de jassen aan te doen. De rits van de jas van onze zoon ging lastig en ik mopperde wat op die rits. Tenminste dat dacht ik, maar ik bleek het fout te hebben. Onze zoon vroeg me namelijk ‘Ben je boos op mij mam?’. Oef… die vraag deed me pijn. Want dat was totaal niet het geval. Ik baalde van de rits die niet deed wat ik wilde, omdat ik dat er nu net niet meer bij kon hebben. Zij hadden absoluut niks verkeerd gedaan, maar toch gaf ik ze die indruk met mijn houding.

Ik leerde toen dat ik, als ik piekerde, ik naar ze uit mocht spreken dat ik zo deed omdat ik veel aan mijn hoofd had, maar dat dat niets met hen te maken had. Dat vond ik lastig, maar het hielp wel. ‘Mam, je bent zeker even druk in je hoofd’, zei onze zoon op een gegeven moment. ‘Inderdaad, ik ben druk in mijn hoofd, maar het ligt niet aan jullie hoor lieverd’, antwoordde ik. ‘Geeft niks hoor mam.’

Hoewel ik heb geleerd aan mijn omgeving duidelijk te maken hoe het komt dat ik zo doe, blijf ik worstelen met dat gepieker. Het allerliefste zou ik willen dat ik nooit meer pieker en altijd relaxed en zonder zorgen door het leven ga. Maar dat is denk ik een utopie. Want in ieders leven zijn momenten van zorg of ze nu klein of groot zijn. Of ze nu terecht of onzin zijn, ze komen gewoon je hoofd binnen wandelen.

Ik weet nu dat het helpt om mijn zorgen te delen, uit te spreken en te beseffen dat er dingen zijn waar ik geen invloed op kan uitoefenen. Dat ik ze mag delen, niet alleen met de mensen om mijn heen, maar ook met God. En het daar ook mag laten i.p.v. ze weer terug te pakken en proberen op te lossen op eigen kracht. (Wat zo verleidelijk is)

Elke keer dat ik dat doe ervaar ik opluchting i.p.v. spanning en begrijp ik niet waarom ik dit niet eerder heb gedaan. Het is niet gemakkelijk en ik blijf af en toe in de valkuil stappen, maar toch leer ik steeds beter los te laten en het te delen.

Toen ik op zoek was naar een mooie Bijbeltekst om mezelf en jou te bemoedigen, kwam ik een podcast tegen van Bobby Schuller over piekeren. Wie weet heb je er iets aan. ‘To worry

 

Wat doe jij als je ergens mee zit? Deel je dat met anderen of God?  ♥

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *