-, blog

Lol met de Mol…

Op zaterdagavond is het bij ons nu al een paar weken vaste prik: we kijken naar ‘Wie is de mol’. Terwijl het  programma nu bezig is met een jubileum jaar is dit voor mij pas het eerste jaar is dat ik het volg. Velen om mij heen keken al jaren, maar daar had ik niet echt behoefte aan. Ik ben sowieso niet zo’n televisiekijker en een programma als dit…. Nee, daar ga ik niet echt voor zitten. Waarom nu dan wel?

Omdat mijn kinderen het volgen

We zitten op tijd klaar voor het programma, met een kopje thee en wat lekkers en genieten allemaal van de manieren waarop de deelnemers de opdrachten uitvoeren. We lachen met elkaar om ‘domme’ acties of uitspraken en speculeren wie nu de mol kan zijn. Ook na de uitzending praten we er over na terwijl de tanden gepoetst worden en de pyjama’s aangaan. Het programma zorgt binnen ons gezin echt voor verbinding. Heerlijk!

En niet alleen binnen ons gezin verbindt dit programma ons. Want we waren op de verjaardag van ons (grote) nichtje en hadden daar ook de verbinding. De kinderen waren druk in de weer om te bespreken wie de mol was, wat wel heel verdacht was en wie er de volgende keer uit zou gaan. Ook wij spraken mee en het voelde zo leuk. Ik had nooit gedacht dat ik zo zou genieten van het programma.

Zelf kan ik me nog herinneren dat we vroeger samen op de bank zaten voor ‘Rons honeymoon quiz’ of voor ‘Zeg eens AAA’. Ik weet niet zeker of mijn ouders het eerste programma net zo leuk vonden als mijn broer en ik, maar van het tweede programma weet ik het wel zeker. Want mijn ouders lagen net zo in een deuk om de assistente van dokter van der Ploeg als wij. En hoe vaak hebben we haar welbekende uitspraak wel niet geïmiteerd!

Als ik er aan terug denk geeft het me een warm gevoel. Een gevoel van veiligheid en geborgenheid. Een heerlijke herinnering. Dat kwam niet door het programma dat we keken. Nee, het was het moment dat we samen op de bank zaten, soms al in pyjama, met lekkere chips op tafel en wetende dat je later naar bed mocht. Samen met elkaar genieten van het moment; een speciaal moment.

Tegenwoordig hoor ik veel mensen over ‘making memories’. Dan zie je prachtige foto’s op Instagram van mooie plekken, leuke attractieparken, lekkere maaltijden of spannende activiteiten. Van die insta-waardige kiekjes. Ik word daar altijd een beetje kriebelig van. Moet je zoiets doen om herinneringen te maken? Voor mijn gevoel moet het steeds gekker…

Ik ben blij dat wij als gezin dit programma volgen. Dat ik mijn ‘scepsis’ aan de kant heb gezet en in de belevingswereld van onze kinderen ben gedoken. En ik hoop dat ze zich het moment van verbinding later zullen herinneren. Net als ik doe. En later beschrijven ze het vast als ‘making memories’ 😊.

 

Wat zorgt voor verbinding in jullie gezin? ♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *