-, blog

Ik kruip mijn bed wel weer in!

Vanmorgen was zo’n mooi begin: de wereld was prachtig wit en het sneeuwde zelfs nog een beetje. Het blijft een bijzonder moment om een besneeuwde wereld te bewonderen. Snel werkten we de boterhammen naar binnen en maakten ons klaar om naar buiten te gaan.

En toen ging het mis.

Want ik wist echt zeker dat ik nog twee sneeuwbroeken had. Maar waar ik ook keek, er lag er maar eentje. Die had zoon-lief in een mum van tijd aan en was al onderweg naar buiten. Dochter-lief wilde ook een sneeuwbroek aan, want ze gingen een sneeuwglijbaan maken. Maar ja, die kon ik nergens meer vinden. Ze werd boos/verdrietig want ze had zich zo verheugd op dit pretje en nu wilde ze niet meer naar buiten. ‘Laat ook maar zitten! Ik hoef niet meer!’

En toen brak ik.

Ik werd boos en verdrietig. Door zo’n stomme broek die er niet meer was en een dochter die teleurgesteld was, knapte ik. De tranen prikten in mijn ogen en ik wist het even niet meer. ‘Zie je wel, ik doe ook alles fout!’ Dat die gedachte niet klopte weet ik ook wel en het ging ook helemaal niet om die broek. De hele week (en de weken ervoor) was ik bezig om de balans te zoeken tussen alle ballen die ik hoog hou en die door de pandemie steeds veranderen. Het vraagt veel energie om steeds opnieuw flexibel te zijn, te anticiperen op wat er veranderd. Ik sta continue op scherp, om te schakelen, om anderen op te peppen, om te coachen en de stemming er in te houden. En nu…. Nu kon ik even niet meer.

‘Ik kruip mijn bed wel weer in en kom er niet meer uit.’

Herkenbaar? Merk jij dat je energie op raakt, dat je minder flexibel begint te worden of dat je het moeilijk vind om de stemming positief te houden. In gesprekken met mensen om mij heen hoor ik dit wel. Dat er af en toe momenten zijn, waarop we het even niet meer weten. We willen wel, maar het lukt niet altijd omdat we even niet meer weten hoe.

Toen ik later voor het raam zat te genieten van onze kinderen die buiten van de sneeuwglijbaan gleden, kreeg ik een berichtje van mijn vriendin, met een tekst die ze met me wilde delen.

‘Gods beloften zijn groter dan onze problemen en we kunnen er op vertrouwen dat Hij ons iedere dag voor elke uitdaging en elk probleem dat we tegenkomen wijsheid geeft.’

Wauw, een antwoord op mijn gebed, op mijn hulp-kreet. Onze menselijke energie raakt af en toe op, maar Zijn kracht niet. Ik weet niet altijd hoe ik het moet oplossen, maar Hij weet dat wel! En ik hoef alleen maar om Zijn wijsheid en kracht te vragen…

 

 Raakt jouw energie ook op? Vraag jij Hem ook om hulp en wijsheid bij de uitdagingen van de dag? ♥

 

Bron: Joyce Meyer

 

 

4 thoughts on “Ik kruip mijn bed wel weer in!

  1. Zo herkenbaar. Afgelopen week zijn er hier ook heel wat tranen gevloeid. Zowel bij de kinderen als mij zelf. Het idd oplossen van problemen als ze ‘last’ van elkaar hebben. Dat ze stiller moeten zijn…..
    Alles wat je doet steeds de kinderen om je heen. Vooral bij de oudere kinderen merk je gewoon steeds meer depressie. Wat ik erg moeilijk vind om te zien geen leuke dingen doen met je vrienden. De hele dag met je zussen en ouders opgescheept zitten.
    Maar om dan alles bij God neer te leggen vind ik ook heel lastig. Al zitten er op zulke momenten altijd wel psalmen of opwekkingsliederen in mijn hoofd.
    De tekst van vorige week vond ik ook erg mooi, die kwam toen ook op het ‘juiste’ moment. God geeft je op 1 dag nooit meer dan je kunt dragen.

    1. Inderdaad Geesje,
      zo lastig om het te zien en te merken dat je het niet allemaal kunt ‘oplossen’. Net of het allemaal tussen je vingers door glipt.
      Het bij God neerleggen is iets wat ik nog wel eens vergeet, ik doe het eerst zelf en pas als het ‘mis gaat’ herinner ik me weer dat Hij me wil helpen! Ik heb me nu voorgenomen om als de wekker s’morgens gaat, eerst naar Hem te gaan en de dag aan hem voor te leggen en te vragen om Zijn wijsheid en dan pas mijn bed uit te gaan. Want anders zit ik al in de waan van de dag 😉
      En wat prachtig dat je al gevoed wordt met liederen! Wauw, bijzonder toch!!!
      Lekker hard meezingen.

      Succes vandaag en we denken aan je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *