-, blog

Iemand nog suggesties?

‘Heb jij toevallig nog een idee voor een gebeden boekje voor kleine kinderen?

Deze vraag werd me van de week gesteld en ik heb er lang op ‘gekauwd’. Want ik kon geen boekje bedenken. Ik vroeg me daardoor af hoe wij dat deden, bidden, toen de kinderen nog kleiner waren. En ik vroeg me ook af waarom we het eigenlijk zo deden en niet met een boekje… Want ik kan me voorstellen dat bidden met kinderen best lastig is.

Ik denk dat ik een ‘oneerlijke’ voorsprong heb op dit gebied. Ik heb al enige ervaring zeg maar, want ik bid al jaren met kinderen in mijn klas. Eerst bad ik altijd zelf in de kring, maar later vroeg ik ook aan de kinderen wie er wilde bidden. Want kinderen kunnen natuurlijk ook zelf bidden. En dat ging eigenlijk heel natuurlijk. In het begin was dit best spannend, maar later heel ontspannen.

Ook met kleuters bad ik hardop in de kring. En ik moet je zeggen…. ik genoot van de gebeden. Ze ontroerden en raakten me. Was het de eenvoud die dat deed? Nee, het gebed kwam uit hun hart, ze waren zo puur. Niks geen moeite doen om mooie woorden te gebruiken. Niks geen lange zinnen. Gewoon zeggen wat ze willen tegen God. Van zorgen om huisdieren of opa’s en oma’s tot en met dat ze blij waren met hun nieuwe schoenen. Prachtig!

Onderschat niet hoe krachtig een kindergebed kan zijn.

Zelf bad ik niet alleen voor het slapengaan of het eten met onze eigen kinderen. Ik dankte God ook op de fiets of tijdens een wandeling voor iets wat we zagen. Gewoon met de ogen open en de handen aan het stuur 😉 Hardop uitspreken naar God waar we zo van genieten. Het kwam door mijn moeder, zij deed dat altijd. Als ze ergens van genoot benoemde zij dat. ‘Dank U wel voor deze prachtige wandeling. Wat heeft U het hier toch mooi gemaakt.’

Ik moest daar aan wennen, want stel dat iemand het hoorde… Ik deed het ook wel, God bedanken voor de prachtige natuur of het heerlijke koppie wat op mijn schoot lag, maar dan stil in mijn hoofd. Toen besefte ik me: als ik het niet hardop doe, hoe kan ik mijn kinderen dan voorleven hoe je ook kunt bidden? En als ik aan mijn kinderen uitleg dat bidden praten met God is…. Dan kan en mag dat dus altijd.

Maar goed, ik ben dus een ‘uit-de-losse-pols-bidder’ en besef me dat niet iedereen dat wil of kan.  Wat voor de een prettig is, hoeft voor een ander niet te werken en dat is prima. God geniet van elk gebed. Maar hierdoor kan ik de persoon in kwestie niet verder helpen.

Daarom een oproep aan jullie: ‘Wie heeft ervaring met een gebedenboekje? We zijn namelijk op zoek naar suggesties. En vinden het fijn om ervaringen met elkaar te delen.’ ♥

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *