-, blog

Genieten in het donker!

Overal om ons heen is het donker, maar daar zijn we onderhand aan gewend. Het koste echt wel wat moeite hoor om te wennen aan die duisternis, maar het is gelukt. Onze ogen zijn gewend, de angst is ook minder geworden en daardoor kunnen we wel genieten in het donker!

Bij ons thuis is het nog wel eens een uitdaging om iedereen enthousiast te krijgen om te gaan wandelen. Want het woord wandelen roept in een tiener-fase kennelijk allemaal associaties op, waardoor je niet meer mee wil. Onze dochter heeft zo’n fase gehad en nu zit onze zoon in die fase. Als ik voorstel om te gaan wandelen hoor ik gezucht, geklaag en allerlei redenen waarom we beter niet kunnen gaan. En wanneer we eindelijk buiten staan en er klaar voor zijn, loopt hij sjokkend een paar meter achter ons aan met een figuurlijk donderwolkje boven zijn hoofd.

Na het avondeten, afgelopen weekend, kondigde ik aan dat ik nog even een blokje om ging doen door het bos. En deze keer was er geen gezucht of geklaag. Nee, de wandelschoenen en laarzen waren super snel aan. Avondwandelingen zijn blijkbaar meer in trek dan die van overdag 😉.

Als we bij het bos aankomen kletsen we er nog gezellig op los, maar als we de eerste meters in het bos lopen worden we toch stiller. Het is er toch donkerder dan we dachten. Zo gek, dat je hier overdag loopt en nergens ‘last’ van hebt en nu we hier nu lopen, bekruipen allerlei gevoelens je opeens. Een van de kinderen kruipt wat dichter naar ons toe en onze stemmen worden wat zachter. Ook ik kijk vaker achterom om te checken of we allemaal nog bij elkaar lopen.

Net nadat onze ogen gewend zijn aan het donker, zien we opeens licht van een vakantiepark. Jeetje, waar je eerst denkt dat het handig is dat er licht is, irriteert het nu juist. Want het is moeilijker lopen in het donker, omdat het licht juist van de zijkant komt en daar willen we niet heen. We schermen onze ogen af en kunnen ons daardoor weer focussen op waar we heen lopen, gewoon rechtdoor, het pad volgend. We halen opgelucht adem als we weer in het donker lopen.

Even later lopen we op een open stuk en kijken verwonderd naar boven. Nergens is een lantaarnpaal of iets degelijks, maar we zien genoeg. Want het is een heldere avond en daardoor zijn de sterren fantastisch te zien. We blijven staan want dochter-lief ziet de Kleine Beer en daardoor proberen we nog meer sterrenbeelden te vinden. Al zoekend en draaiend zien we van alles. Wauw…. we zijn allemaal onder de indruk. Het blijft een wonderlijke sterrenpracht. En hoe langer we kijken, hoe meer we zien, hoe meer verbinding ik voel.

Ik geniet van alles om me heen en besef me dat dit zo’n moment is. Eentje die je niet organiseert of plant, maar eentje die je overkomt. Eentje die je ontvangt … een geschenk uit de Hemel.

 

Kun jij genieten in het donker? Waar richt jij je op als je in het ‘donker loopt’ ? ♥ 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *