-, gastblog

Vaderdag

Vorig jaar mocht ik voor het eerst ‘Vaderdag’ beleven. Eerlijk gezegd was het vooral een poging van mama om mijn bijdrage aan de zorg te vieren. Onze kinderen hadden immers geen idee waar het over ging. Daar zijn ze te klein voor, wie weet komt de waardering als ze groter zijn. Maar ook dan begrijp ik het wel als ze dit maar een gedoe vinden. Als kind snapte ik vader- en moederdag ook niet. Er is toch ook geen kinderdag?!

Tijdens mijn laatste sollicitatiegesprek is de werkweek op kantoor beperkt tot vier dagen. Die vijfde is beslist geen papa-dag. Ik hoef ook echt niet op te passen. Nee, dan ben ik gewoon thuis. Voor mijn huishoudelijke taken, zoals het schoonmaken van de badkamer. Voor het koken en de was. Voor het koffie momentje op de bank. Voor alles wat in het weekend en de week ervoor op mijn bijna vergeten ‘to do list’ is achter gebleven. En bovenal heb ik die dag tijd voor mijn kinderen. Lekker aanrommelen in eigen huis, gauw de tuin in als het zonnetje schijnt, een rondje fietsen of wandelen, koffie drinken met opa en oma, of samen naar de speeltuin. Heerlijk, zo’n vrije dag!

Onze trouwtekst is bewust gekozen uit Prediker: ‘Geniet op alle dagen van je leven, die God je heeft gegeven‘. Daar heb ik geen jaarlijks terugkerende feestdag voor nodig. Wekelijks heb ik een dag om te genieten, onbetaald en onbetaalbaar.

Natuurlijk ben ik de rest van de week net zo enthousiast als uitgeblust. Want je hebt een dagtaak aan twee handenbindertjes van anderhalf. En dat gaat ’s nachts gewoon door. Zoals afgelopen weekend. Op de camping sliepen we met z’n vieren in één tent. Zoon had zich lekker al gauw opgerold in zijn eigen reisbedje en was in diepe slaap verzonken. Dochter heeft daar wat meer moeite mee en wordt soms ook wakker als het donker is. Ergens rond een uur of drie brabbelt ze wat. Soms onverstaanbaar, zeker aandoenlijk. Maar de kern van het betoog is helder. Onze dreumes weet precies wat ze nodig heeft. Papa, want die wie lost het probleem met een volle luier zo op.

In de bijbel komen we enkele keren het woord ‘Abba’ tegen. Het is een Aramees woord dat ‘vader’ betekent. Een prachtig beeld van een geschetste relatie tussen God en Jezus. Als je toch zo’n vertrouwde band hebt met je kinderen en met je hemelse Vader, dan ben je gezegend!

Gelukkig had mijn moeder wel het juiste antwoord op die ene vraag die mij toen zo bezig hield. Elke dag is al een kinderdag. Om je kind dat gevoel te kunnen geven, moet je dus ook àlle dagen papa willen zijn 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *