-

Uitflapmomentjes

Oeps nu heb ik dat er alweer uitgefloept voordat ik na heb gedacht! Herken je dat? Je bent ergens boos over en in je boosheid gooi je er wat lelijke woorden uit. Zodra je mond dicht is, baal je als een stekker dat je het gezegd hebt en hoop je dat niemand het heeft gehoord. Wat dan nog vervelender is, is dat je kind je vragend aankijkt of het wel goed met je gaat. Beetje beschamend zeg je snel dat het je bedoeling niet was, murmel je er wat over heen en probeer je het wat goed te praten. Ja, deze momenten heb ik wel eens en dan baal ik toch zo van mezelf. Ook al hoef je je kind niet te laten denken dat het leven alleen maar rozengeur en maneschijn is, je kunt wel kiezen voor de toon en woorden die je gebruikt tijdens je ‘uitflap-momenten’. Nou, ik wil daar wel voor kiezen, maar het keuzemoment is dan soms te laat 😉

In de klas gebeurt het regelmatig dat kinderen iets zeggen, zonder er over na te denken en er een ander mee kwetsen. Vaak is het niet de bedoeling, en ook niet op de persoon gericht. Maar het is wel gezegd! Echt een moment van ‘oeps’.  Lelijke, negatieve woorden uitspreken, haalt jezelf altijd naar beneden. Als we het er over hebben met elkaar, en ze kunnen zich inleven in de ander, dan zijn dat vaak zulke mooie pure momenten. Van die momenten waar niet alleen de kinderen van leren, maar het zijn ook leermomenten voor mijzelf.

Ik moet eerlijk zeggen dat het wel een verschil is als je zulke zaken bespreekt in een klas vol kinderen of je bespreekt zulke dingen met je eigen bijna-puberkind. Dat is wel even andere koek. Voor mijn eigen kind wil ik zo graag de ‘perfecte’ moeder zijn en word ik liever niet herinnerd aan mijn lelijke ‘oeps’ momenten….helaas….tot op heden niet gelukt. Ik heb wel een verlangen, hoe ik het graag op dit gebied zou willen als moeder. Dat staat beschreven in de bijbel in Efeze 4: 29

“Zeg geen slechte, negatieve dingen over mensen. Maar zeg als het nodig is, dingen die het geloof van anderen sterker maken. Zeg iets dat mensen goeddoet”(Samenleesbijbel)

Vaak laten we aan onze kinderen weten dat ze er van mogen leren. Dat wanneer ze fouten maken, ze die kunnen herstellen. Dat je op je uitspraken terug mag komen. Maar dat geldt dus ook voor ons! Wat is het moeilijk, maar krachtig om ook aan onze kinderen te laten zien dat wij dat ook doen. En niet alleen hun corrigeren, maar ook ons zelf.  Gelukkig hebben ook wij een Vader die ons helpt. Net als wij onze kinderen inzichten geven en helpen. Het onderstaand gebed helpt mij hierbij.

Heer,

Ik wil niet dat mijn kinderen mij zien als een veroordelende ouder, een jaloerse ouder, een ouder die weinig geloof heeft of ontevreden is. Wilt U mijn mond bewaren, zodat ik niet negatief praat over iemand. En als het gaat over het corrigeren van mijn kinderen, wilt U mij helpen om hen op te bouwen met mijn woorden. En ze niet naar beneden te halen. Wanneer ze fouten maken of falen, wilt U mij helpen om ze te blijven omarmen in liefde. In plaats van hen alleen maar te vertellen hoe ze het anders moeten doen. Dank U dat U mij ook hier mee wilt helpen.

Amen

 

Hoe ga jij om met uitflap-momenten van jezelf en je kind?♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *