-

Rustmomentje

Daar zit ik dan. Op een vroege zaterdagmorgen. Geen voetbal van zoon, maar zelf vrijwillig vroeg uit bed om een rustmoment te zoeken. Op een zaterdag? Ja, toen de wekker ging, vroeg ik het me zelf ook even af. Mijn rustmoment in m’n warme bedje houden, was heel verleidelijk. Maar ik had me opgegeven voor een themaochtend in de kerk. Ik wilde deze morgen echt tijd nemen om God te zoeken, in alle rust. Want dat schiet er nog wel eens bij in. Dus stapte ik uit bed, verdrong alle gedachten aan de zaterdag-to-do-lijst, maakte me klaar en ging op weg.

Na een klein stukje met de auto kwam ik waar ik moest zijn. In de verte zag ik al een groot, houten hart bij de ingang staan. Ik had kunnen raden wat erop stond, want het thema van deze morgen had ook op de uitnodiging gestaan die ik had gehad. Toch bleef ik even staan om het te lezen:

Je bent geliefd!

Wat prachtig om dat zo vroeg op de ochtend te lezen. Maar wie vindt dat eigenlijk? Degene die dit hart had gemaakt? Alle andere vrouwen die ook zouden komen? Of de spreekster van de morgen? Natuurlijk was dit een inkoppertje. Ik ging naar een vrouwenochtend van onze kerk. De vrouwengebedsgroep van onze gemeente organiseerde deze morgen  en het  thema zou natuurlijk te maken hebben met God Die je liefheeft. En al had ik hier vaker over gehoord,  ik zou me laten verrassen, nam ik me voor.

You are loved!

Eenmaal binnen keek ik de zaal rond. Voor mij, achter mij, naast mij, een eindje verderop… Overal zag ik vrouwen die ik ken of wel eens gezien heb. Ook vriendinnen. Zouden deze vrouwen ook even op de pauzeknop hebben gedrukt, bewust een rustmoment hebben genomen om zich te laten bemoedigen en om God te ervaren. Ik was geraakt toen ik al die mensen zo zag en dacht: iedereen hier, elk met haar eigen verhaal, is geliefd. Geliefd door God. Maar voelen ze dat allemaal ook zo? Voelen ze zich geliefd? Voelen ze zich geliefd door de mensen om hen heen? Voelen ze zich echt geliefd door God? 

En hoe zit dat met mij of met jou? Je kunt misschien veel dingen opnoemen waarom je vindt  dat je het niet waard bent om geliefd te zijn (dingen die je zegt, doet of gedaan hebt, herkenbaar hoor). Maar later op de ochtend mocht ik weer horen dat God dat niet uitmaakt. Hij beoordeelt mij niet om wat ik heb, wat anderen over mij zeggen of wat ik doe. Hij houdt van mij om wie ik ben.

Zo makkelijk?

We horen je denken: ‘Geloven jullie dat zo makkelijk? Eerlijk gezegd vinden we dat ook best moeilijk. We gaan elke keer weer op onderzoek uit. We kiezen er bewust voor om er de tijd voor te nemen, om ergens, op de vroege morgen, naar toe te gaan om bemoedigd te worden, om te luisteren. Het lijkt of alles verklaarbaar moet zijn in onze kenniscultuur. Het lukt ons niet om dit alleen met ons verstand te verklaren. We proberen te zoeken en te luisteren met ons hart, het te ervaren in ons hart. Daar hebben we dus af en toe deze rustmomenten voor nodig….zelfs op een vroege zaterdagmorgen

Neem jij af en toe een rustmoment om te luisteren met je hart?♥

Deze link van een prachtige poster (om uit te printen) over de liefde van God voor jou kan je daarmee misschien helpen. Poster_2_God_ziet_mij

poster EVA

Bron: EO-EVA

 

4 thoughts on “Rustmomentje

    1. Dank je wel Alma voor je lieve reactie! En dank je wel dat je de tijd hebt genomen om onze blog te lezen. Jouw blog op hartboek.nl zullen wij ook eens gaan bekijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *