-, blog

Geduld is een schone zaak…

Tijdens onze vakantie liep ik met een flinke bak afwas, de afwasruimte in. Er was maar een wasbak bezet. Bij de wasbakken stond een lange man, rustig met de armen over elkaar, te leunen. Hij had een theedoek in zijn handen, maar deed er niks mee. Hij staarde een beetje voor zich uit. ‘Dat is gek’, dacht ik even. ‘Vast op iemand aan het wachten.’ Toen ik dichterbij kwam, kon ik zien waarom hij niks deed.

De man stond te wachten bij een wasbak, waar een klein meisje op een krukje een kopje stond af te wassen. Ze had een schattig jurkje met vlinders aan en was druk bezig om het kopje, wat ze in haar hand had, schoon te maken. Toen ik bij de wasbak naast haar mijn spullen neerzette keek ze door haar blonde haren heen, die voor haar ogen waren gevallen, om te zien wie er was gekomen. Ik begroette haar en haar vader. Het meisje gaf me een klein glimlachje en ging snel weer verder. De vader lachte naar me, terwijl hij leunend bleef wachten op het kopje waar ze mee bezig was.

In de tijd dat ik mijn afwas (snel) schoonmaakte, bekeek ik de man en zijn dochter stiekem. Het meisje nam kopje voor kopje in haar handen, terwijl ze het met uiterste precisie schoonmaakte. Haar vader bleef wachten totdat ze klaar was en maakte het kopje dan droog. “Goh, wat moet die man een geduld hebben zeg!’, schoot er door mijn hoofd. ‘Wat knap van hem. Ik zou er knettergek van worden.’ Tja geduld is niet echt mijn sterkste kant, ik heb andere talenten 😊

Toch is het wel een talent waar ik jaloers op kan zijn als ik het bij anderen zie. Ik zou zo graag iets méér geduld willen hebben. Want voor mijn gevoel ben ik soms te ongeduldig. En echt, mijn ouders hebben mij geleerd om geduld te hebben en dat heb ik ook wel, maar…. Zoals deze vader, nee dat heb ik niet. Op een gegeven moment moet er wel tempo in, hup, aanpakken.

Geduld is een wachtwoord 

Volgens mij bereiken we allemaal wel eens het punt dat onze geduld op is. Dat we lang genoeg gewacht hebben en graag actie willen, dat er iets moet gebeuren. Door de jaren heen kan ik beter ‘wachten’, vertrouwen dat het goed komt en dat ik even niks moet doen.

Ik was klaar met de afwas en haalde het aanrechtdoekje over de wasbak. Terwijl ik op het punt stond om weg te gaan met de schone vaat, hoorde ik de vader iets zeggen. “Lieverd, we gaan nu ruilen. Jij mag drogen en ik was af.’Waarom papa? Ik vind het zo leuk.”Dat begrijp ik, maar we zijn al zo lang bezig, dat ik nu even wil opschieten. Daarom was ik de laatste spullen even af.’ O, ook aan zijn geduld kwam een keer een einde 🙂  Geduld was dit keer dus echt letterlijk en figuurlijk een schone zaak!

 

Ben jij goed in ‘wachten’ of kun je wel wat meer geduld gebruiken? ♥

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *