-

Een bijzondere ontmoeting

Ik draai me om met een enorme lach op mijn gezicht. In mijn ogen is verbazing te lezen. Wat was dat een bijzondere ontmoeting! In de afgelopen vijf minuten heb ik een diepgaand gesprek gevoerd bij de deur, met een wild vreemde. Mijn handen houden een pakketje vast. Ik draai me weer om naar de deur om weer even terug te gaan naar het begin van de afgelopen 5 minuten.

De bezorgdienst belde aan. Ik deed open en voor mij stond een vriendelijke jonge man. Hij overhandigde mij een pakketje van Veilig Verkeer Nederland. De pakketbezorger straalde één en al energie uit. Het werkte aanstekelijk. ‘Bedankt! We kunnen nu weer zorgen dat de kinderen iets meer van het verkeer gaan leren’, zei ik enthousiast. ‘Nou, dan moeten ze er wel wat mee gaan doen’, was zijn antwoord. Hé?! Deze opmerking zag ik niet aankomen. In een paar seconden veranderde de vriendelijke blik in norsheid.

Natuurlijk kon ik iets zeggen in de trant van:’ Oh, ja. Bedankt voor het pakketje’ en dan de deur dicht doen. Maar ik voelde dat er toch iets meer achter zat. ‘Hoe bedoel je dat?’, vroeg ik daarom. ‘Nou, die jeugd loopt, fiets en doet maar in het verkeer. Ik zit altijd bij de weg. En merk daardoor dat er weinig van de verkeer regels is blijven hangen’.

In 1987… toen werd er pas goed opgevoed!

Verbaasd keek ik hem aan, niet goed wetende wat te zeggen. ‘Wat is goed opvoeden dan?’, vroeg ik. ‘Nou gewoon; doorpakken en af en toe even je kind bij de arm pakken is niet verkeerd hoor.’ ‘Was dat bij jou vroeger zo?’ ‘Jazeker! Ik wist echt wanneer ik te ver was gegaan. Ik heb zelfs een keer de hele dag op mijn kamer mogen zitten om na te denken over wat ik had gedaan. Nou, dan denk je nog wel eens  na als je iets van plan bent!’

‘En doe je dat zelf nu ook?’ vroeg ik hem. ‘Ach, mijn dochtertje is lief, maar een draakje! Ze is pas drie, maar maakt het ons echt wel lastig hoor. Mijn vriendin is wat makkelijker in de opvoeding. Wil graag dingen uitpraten en vindt het wel eens zielig als ze straf krijgt. Tja… dan wordt het nooit iets. Ze moet weten waar ze aan toe is’ ‘Je bedoelt; dat ze door heeft dat gedrag gevolgen kan hebben?’ ‘Ja, dat bedoel ik! Als je een grens stelt, hou hem dan ook aan.

Wees duidelijk! Dat wil toch iedereen?

Ons gesprek eindigde dat we elkaar succes wensten. Hij mij met de verkeerslessen en ik hem met de opvoeding. Hij draaide zich om en had net als ik een glimlach op zijn gezicht. Ik besef me dat dit wel een heel open en eerlijk gesprek was. Een gesprek tussen mensen die elkaar treffen bij een voordeur. Kwetsbaar en heel speciaal, ik had het niet willen missen!

 

Spreek jij wel eens met iemand die je niet kent? Of hou je de deur liever dicht? ♥

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *