-

Een beeld zegt soms meer…

Een beeld zegt soms meer dan duizend woorden.

In mijn werk laat ik mijn collega’s wel eens het bovenstaande beeld zien. Vaak hoef ik dan niks meer te zeggen.

Maar ik doe het toch.

Misschien kijk je nu naar de afbeelding en bedenk je dat de vogel wel bij jou past. Overal gaan en staan waar je wilt. Of ben je meer de aap die van tak tot tak slingert.

Elk dier op deze afbeelding beweegt op een andere manier. Heeft een ander leefgebied nodig. En heeft ook een eigen manier van leven. Net als wij allemaal. Wij zien het dagelijks in ons werk. Als je een klas binnenkomt met 29 kinderen, zitten daar ook echt 29 verschillende types. Je kunt ze eerst in twee groepen delen: jongens- meisje. Maar daarna zijn er nog heel veel verschillen. Elk kind heeft een andere manier van werken en leren. De een leert door te luisteren, de andere door te ontdekken en weer een ander wist het eigenlijk al!

Als de opdracht op de afbeelding is: ‘klim in de top van de boom’, is dat voor een aap niet moeilijk. Ook de vogel ziet niet echt een probleem, maar doet het wel anders dan de aap. Beide komen ze bij de top aan. Voor de goudvis is het onbegonnen werk…. De olifant zal het proberen. Misschien rukt hij per ongeluk wel de boom uit de grond, terwijl hij een subtiele poging doet om te klimmen. En de (zee)hond en de pinguïn?! Wat moet daar nu van terecht komen? Dat wordt toch nooit iets?!

Wil ik nu duidelijk maken dat er kinderen zijn die nooit iets worden? Is dat de strekking van deze afbeelding?! Nee, totaal niet.

Ik gebruik deze afbeelding vaak als ik het heb over (hoog)begaafde kinderen. De kinderen die het al lang kunnen, zonder er maar iets voor te doen. Ze hebben zichzelf veel al aangeleerd. En in het geval van de afbeelding zullen zij de opdracht foutloos maken. Heerlijk, alles gaat vanzelf. Prachtig toch?! Of niet?

Kinderen die het ‘van nature’ leren, komen uiteindelijk ook uitdagingen tegen. Iets waar ze wat voor moeten doen. Op het voortgezet onderwijs of later in hun werk. Er komt een moment dat je moet doorzetten. Maar als je dat nooit hebt geleerd… gaat het lastig worden. Dan loop je het liefste weg van de uitdaging. Vaak omdat je niet weet hoe je het moet aanpakken. Hoe zèt je door? Hoe lèèr je iets wat je niet kunt?

Thuis kunnen kinderen ook situaties tegenkomen waarbij ze moeten doorzetten. Leren fietsen zonder zij-wielen. Oefenen voor muziek of zwemles. Type-lessen maken. Kortom: taken beginnen én afmaken! Wat is het een kans voor ons als ouders om ze dat bij te brengen: hoe je dat moet doen! Wij kunnen ze daar nu bij helpen. Door de dingen niet uit de hand te nemen, niet over te nemen als het moeilijk wordt, of zeggen dat ze mogen stoppen. Nee, beginnen èn afmaken. Hoe moeilijk dat ook voor een ouder is en om vol te houden. Voor ons dus zeker ook een uitdaging!

 

Vind jij het lastig om door te zetten? Herken je dit in (je) kinderen? Hoe ga jij er dan mee om? ♥

 

 

Bron: internet

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *