-

Curling…

Ken je de sport Curling? Bij deze sport is het de bedoeling om een pion zo dicht mogelijk bij de middenstip te krijgen. Dat doe je door pionnen over het ijs te schuiven. Natuurlijk is er een tactiek ontwikkeld om dit zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. Met een soort bezem staan de andere teamleden het ijs te poetsen op de baan die de pion moet gaan. Poetsen, poetsen en nog eens poetsen!Hoe gladder, hoe beter hij schuift en hoe dichter hij bij de ‘kern’ komt.

In ons werk komen we kinderen tegen die het lastig vinden om dingen ‘fout’ te doen. Om te horen dat ze ergens aan moeten werken. Dat ze iets overnieuw moeten doen of merken dat ze ergens toch voor moeten leren. Lastig voor de kinderen om dat ervaren!

Hoe reageer je?

Tijdens een ouderavond van de KANJER-training op onze school kregen we een herkenbaar voorbeeld te horen.  ‘Je kind komt teleurgesteld  thuis met de boodschap; ik mag niet mee doen met voetbal in de pauze!’ Je eerste reactie is misschien wel; ‘Wat! Wie zei dat?! Dat zullen we dan nog wel zien! Ik ga morgen wel met je mee naar school en dan heb ik het er wel even over met de juf of met het kind!’

We willen allemaal dat ons kind zelfstandig wordt. Dat ze weerbaar worden en weten hoe het met lastige of vervelende situaties om gaat. Daar hebben ze wel tools en vaardigheden bij nodig. Dan is het van belang hoe wij ze daar bij helpen. Hoe wij op sommige situatie reageren. Reageren we gelijk of drukken we even op een pauzeknop ? Eerst even doorvragen en dan pas reageren. ‘Wat bedoel je precies met niet meedoen? Hoe komt het zo? Is er iets gebeurd in de pauze? Wie zei dit tegen jou?’

Ons beeld kan daardoor wel veranderen. Waarschijnlijk zegt ons gevoel nog steeds dat het niet terecht is want ze komen wel aan ‘Mijn kind!’ 😉 De cursusleidster gaf ons drie voorbeelden van hoe we kunnen reageren op ons teleurgestelde kind.

‘Ach, lieverdje…. kom maar hier! Ik geef je wel een knuffel hoor! Je bent de beste voetballer van de wereld en ze gaan je vast missen morgen op het veld‘. Tja….. een lieve reactie, maar daar wordt het naar school gaan niet echt makkelijker van.

‘Ach, ik kan me voorstellen dat je daar van baalt zeg! Nou, als ze zo doen, dan zou ik niet eens meer met ze willen spelen! Zoek je morgen gewoon andere kinderen op!’  Tja…… goed bedoelt, want het kind gaat vast met iets meer zelfvertrouwen naar school. Maar het leert niet om met de situatie om te gaan, ze leren om het probleem heen te lopen.

‘Ach, dat is balen zeg! Je zult wel teleurgesteld zijn. Was het in jouw ogen terecht dat je morgen niet mee mag doen? Nee, waarom? Nou, dan kun je dat morgen tegen ze zeggen . Je kunt aangeven dat je het niet eerlijk vind en waarom. Wie weet komen jullie er samen uit. Misschien ook niet, maar dan heb je het in elk geval geprobeerd! Tja…. het zal vast spannend zijn om naar school te gaan,  maar het kind heeft bagage gekregen om het op te lossen.

Curling-ouders 

Laatst noemde iemand de term; curling-ouders.  Dat zijn ouders die tegenslagen wegnemen/poetsen voor hun kinderen. Wat een duidelijk beeld! Dat zette ons wel even aan het denken. Hoeveel lastige situaties willen wij wegpoetsen voor onze kinderen? Hoeveel tegenslagen lossen wij op, zodat zij makkelijk tot ‘de kern’ kunnen komen zonder er iets voor te doen?!

Moeten we dan elke keer zeggen dat ze het zelf moeten oplossen als ze verdrietig of in paniek bij ons komen? Nee, absoluut niet! Maar hoe goed we het ook bedoelen met ons wegpoetsen, we helpen onze kinderen er niet mee. We kunnen ze wel handreikingen geven, tools om om te gaan met de situaties. Zodat ze er van leren en het uiteindelijk zelfstandig kunnen. Net als de de sporters; oefenen, oefenen en oefenen! Elke keer opnieuw ervaren hoe je beter kunt doen. Zodat ze weerbaar zijn in de grote wereld.

 

We dagen je uit om deze week eens te bedenken of je soms druk aan het poetsen bent voor je kind. Misschien kun je de bezem even weg leggen en handreikingen geven. ♥

 

1 thought on “Curling…

  1. Wat mooi verwoord. Ik herken mezelf in het “poetsen”
    Een hele uitdaging om de bezem weg te zetten. Omdat je je kind niet verdrietig wil zien.
    Een mooie stap hoe ze zelf een oplossing kunnen bedenken.
    We aan er aan werken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *