-, blog

Samen de storm trotseren

Jemig, dit heb ik echt nog nooit mee gemaakt. Wat een storm! Op de dag dat storm Ciara over ons land raasde, stapten wij in de auto richting zee. Hangen in de wind; uitwaaien 2.0, dat wilden we een keertje  meemaken. En bovenop de dijk, hangend in de wind, voelden we allemaal de kracht van de natuur. Fantastisch, wat een avontuur!

We besloten iets verder te lopen, een stukje de pier op. ‘Wel even de handen vast hoor’, riep ik. Ik zag het namelijk al voor me; wij de pier op en een van ons waait ervan af het koude water in. Leuk zo’n avontuur, maar dat wilde ik echt niet. Terwijl we de pier op liepen, pakte ik de hand van dochter-lief. Ze vond het volgens mij maar niks, want ik had echt zo’n slap handje vast. Ach ja… als je een bepaalde leeftijd hebt, wil je niet meer hand en hand met je moeder over straat. Maar ik hield vol 😉

Nadat we de punt hadden bereikt, even hadden geschuild achter ‘vaarborden’, maakten we ons op voor de terugweg. Voor-overhangend, met ons hoofd naar beneden, verscholen in de capuchon, probeerden we ons een weg te banen door de storm heen. We hadden nog maar een paar passen gezet of ik voelde de hand van dochter-lief in de mijne. Deze keer was de grip steviger. ‘We willen elkaar niet kwijt toch mam?’, zei ze. We keken elkaar even aan en vervolgden toen de tocht dwars door de storm.

Op de pier zaten kleine vierkantjes in de grond, waarschijnlijk voor paaltjes. ‘Mam, ik kijk gewoon naar beneden, naar de vierkantjes. Naar voren kijken heeft geen zin, je ziet toch niks. En door deze vierkantjes weet ik welke kant ik op moet. Zo weet ik ook dat ik in het midden loop, waardoor ik dus niet de zee in loop’, zei dochter-lief.

Wat een wijsheid, ze moest eens weten…

Helaas maken we allemaal wel eens stormen mee in ons leven en onze relaties. De ene zijn wat krachtiger dan de andere, maar ze zijn er. Soms begint het opeens te waaien en neemt de kracht steeds meer toe. Voor je het weet zit je in een storm. Je ziet niks meer, alleen nog dat stukje waar je staat of loopt. Dan hoop ik dat je elkaar vasthoudt, stevig, hoe moeilijk dat misschien ook is, om elkaar niet kwijt te raken. En dat je de vierkantjes mag zien op de grond voor je. God mag zien, die je de weg wil wijzen dwars door de storm heen. En die je, hoe dan ook, vast houdt.

Heb jij wel eens een storm in je leven meegemaakt? Kon jij iemand vasthouden? ♥

2 thoughts on “Samen de storm trotseren

  1. Ik krijg regelmatig een warm en gevoel van herkenbaarheid bij het lezen van julie blog.
    En deze blog was ook weer heel mooi.

    Zelf heb ik ook wel wat “stormen” meegemaakt.Wat intens was.
    En heb het geluk gehad dat dat ik vastgehouden werd. Dat is heel waardevol geweest.
    Daar ben ik ook heel dankbaar voor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *