-, blog

Een Vaderdag cadeau…lastig

Daar sta ik dan op een vrijdagmorgen om tien voor acht ’s morgens, op mijn werk met een strijkijzer in mijn hand, strijkkraaltjes te strijken. Hopelijk gaat deze in een keer goed, zodat de laatste sleutelhanger straks klaar is. Het is weer de tijd van het jaar: Vaderdag…

Tja, ik vind het altijd maar lastig dat Vaderdag cadeau. Waarom? Nou, omdat ik het vooral voor vaders lastig vind om een cadeau te bedenken. De asbak van héél lang geleden kan niet meer. Een bierglas beschilderen vind ik eigenlijk ook niet meer kunnen. En als ik pinterest afspeur kom ik al snel in de ‘papa-is-een superheld’… het blijft lastig.

Man-lief krijgt van ons schroefbitjes. Nee, ik verpest niks, want hij weet ervan. Hij heeft ze zelf net uitgezocht 😉 De set die hij heeft begint flink minder te worden. Een paar weken geleden heeft hij met dochter-lief een nieuw tafelblad voor de buitentafel gemaakt. Daar genoten ze allebei zo van! Zo mooi om te zien wat dat met hun ‘relatie’ deed. En sindsdien heeft dochter-lief de smaak te pakken. En haar stralende gezicht wanneer man-lief thuis komt en het gemaakte bewonderd… dat is goud waard!

Als wij samen zitten en ik vertel hoe ‘het gemaakte’ tot stand kwam, vraagt man-lief: hoe ging het deze keer? Is er nog wat van mijn bitjes over? Dan moeten we allebei wel lachen… tja, de staat van de bitjes gaat snel achteruit, maar weegt niet op tegen de ‘investering’ in hun relatie. Dit jaar dus geen dingen waar man-lief niet echt iets aan heeft, maar iets praktisch om verder mee te kunnen. Dan heeft hij twee sets: mijn-bit-set en de samen-met-mijn-kinderen-bit-set. Om nog meer te kunnen te groeien en te genieten met zijn kinderen.

Want ook dat blijven we nodig hebben; iets om samen verder te groeien. Ouder én kind. Want het ouderschap is niet iets wat altijd maar vanzelf gaat. (Dat geldt natuurlijk ook voor moeders!) Het gaat niet altijd vlekkeloos en vanzelf. En je bent je vaak niet bewust van de impact die jij op je kind hebt.

Ik heb wel eens gesprekken met vaders, die me heel eerlijk en kwetsbaar vertellen dat ze veel gemist hebben. Gemist van de eerste jaren van zijn kinderen. Omdat het werk veel aandacht vroeg of omdat ze zich nu pas bewust zijn van hun ‘verantwoordelijkheden’, hun impact als vader. En dat ze het nu echt anders willen gaan doen. Wauw….

En het is volgens mij ook nooit te laat.

Nooit te laat om te kijken naar je kind. Om te luisteren naar je kind. Om je kind te bemoedigen. Om je kind te vertellen dat je van hem/haar houdt. Om een appje te sturen naar je kind. Om te vragen hoe de dag was. Om iets samen te doen. Om te bidden voor je kind….

Misschien kun je de invulling van dit jaar wat veranderen. Niet ’s morgens duf wakker worden en ontbijt op bed krijgen, met een zelf gemaakt cadeau van je kind. Maar zelf je wekker zetten, er vroeg uitgaan en je kinderen ontbijt op bed brengen. Daarna aankleden en actie! Samen iets doen, een wandeling maken, ergens wat drinken of samen klussen. Iets doen waar je het hele jaar al niet aan toe komt, maar altijd al wilde doen, maar het om welke reden dan ook nog niet hebt gedaan… Hoe zou het gezicht van je kind er dan uit zien? Waarschijnlijk is het goud- waard! Een prachtig Vaderdag cadeau 😉

 

Wat doe jij dit jaar met Vaderdag? ♥

 

Wij kregen nog een leuke tip: Daddycation, van Stehpen van de Leij. Een super nieuw boek voor vaders! Wij zijn benieuwd 😉

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *