-, blog

Een uitnodiging!

‘Oke… dat betekent dus dat ik veel meer tijd heb; meer rust! Niet hoeven vliegen naar sport of muziekles. Geen vergaderingen, geen besprekingen in de avonden. Veel meer tijd voor de website. Ik kan me eens goed verdiepen in bepaalde zaken van mijn werk. Er zijn nog wat deuren die een verflaagje nodig hebben. Ja, ergens biedt dit mogelijkheden’, dacht ik…

Nou, we zijn nu in de zesde week van de Lockdown en ik heb nog steeds niet het gevoel gehad tijd over te hebben. De dingen die ik me ‘voorgenomen’ had, heb ik nog niet gedaan. Mijn huishouden is niet wat het hiervoor was. Mijn was-ritme is, tja, dat is er niet. Het boodschappen-ritme is ook weg. Overdag is mijn hoofd bij zoveel dingen tegelijk. Niet alleen thuis, maar ook bij mijn groep, het schoolwerk van mijn eigen kinderen en de zorg om mensen om mij heen. En ’s avonds zit ik op de bank ipv vol energie nog dingen voor te bereiden ofzo. Dat idee dat ik had; ‘nu komt er rust’, val t me tegen…

En toen kreeg ik een mailtje in mijn mailbox. Met de uitnodiging om een ‘kampvuurtje’ te gaan maken in mijn tuin en een moment te nemen om te luisteren naar een videoboodschap van Arise (een beweging voor vrouwen die houden van een uitdaging, groeien en krachtig leven met God). Een boodschap over stil worden, om even te gaan zitten. Ik bekeek de video, met een kop koffie in de hand aan de keukentafel in de ochtend. (Dat kampvuurtje was niet gelukt 😉) De zon scheen op mijn gezicht en ik werd rustig.

Stil, mijn ziel wees stil…

Zoals we al eerder schreven, is het zo gemakkelijk om door alle ‘drukte’ in deze tijd, te vergeten om stil te zitten, om te beseffen waar het eigenlijk allemaal om draait. Om te accepteren dat we niet alles moeten, dat we niet iedereen kunnen redden en bereiken. Dat we de dingen niet meer zo kunnen doen als we deden. Dat onze planningen, volledig overhoop zijn gehaald. Maar dat dat goed is, omdat het nu simpel weg niet anders kan.

Jezus vroeg dat ook van zijn discipelen, nadat Hij was opgestaan uit de dood. Hij nodigde ze uit om te gaan zitten, bij een vuurtje, wat Hij had klaar gemaakt. Gewoon om stil te zijn, te mijmeren, te genieten van Zijn aanwezigheid. En hun hart te laten spreken, om God te laten spreken. En te ervaren dat Hij alles in Zijn hand heeft, wij niet. Hoe graag we dat ook zouden willen en blijven proberen 😉

Dus ik neem nu de tijd om elke dag te gaan zitten, om rust te zoeken. Even niks te doen, behalve om te luisteren. Om Hem te laten spreken in mijn leven en hart. Om te kijken naar de mussen in de tuin. De zon te voelen op mijn gezicht. Soms komt de was dan even in mijn hoofd op, maar die laat ik er dan ook weer uit gaan. Want tja, morgen is er weer een dag 😉

Ik merk dat het me rust geeft en ik wens het jou ook toe! ♥

 

 

Bron: Arise

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *